[1006]
「死を前にして初めて、人間の条件についてのなぞは頂点に達します」『現代世界憲章』,第18項。。ある意味で、肉体の死は自然なことですが、信仰の立場から見ると、「罪が支払う報酬」(ローマ6∙23)なのです創世記2・17参照。。また、キリストの恵みのうちに死んでいく人にとっての死とは、キリストの復活にあずかることができるためにキリストの死にあずかることなのですローマ6・3-9、フィリピ3・10-11参照。。
«Coram morte aenigma condicionis humanae maximum evadit».Concilium Vaticanum II, Const. past. Gaudium et spes, 18: AAS 58 (1966) 1038. Quodam sensu, corporalis mors est naturalis, sed pro fide, de facto, «stipendia [...] peccati mors» (Rom 6,23) est.Cf Gn 2,17. Et pro illis qui in gratia moriuntur Christi, ipsa participatio est in morte Domini, ut illi in Eius resurrectione etiam possint participare.Cf Rom 6,3-9; Phil 3,10-11.
[1007]
死は、この世のいのちの終わりです。わたしたちには寿命があって、その間わたしたちは変わり、老いていきます。そして、この世のすべての生物に見られるように、いのちの終わりには当然死がやってきます。死のこうした面は、わたしたちの人生に、ある緊迫感を与えます。つまり、死を思うとき、わたしたちは自分の人生をまっとうするために限られたひとときしか持たないことに気づくからです。
「青春の日々にこそ、お前の創造主に心を留めよ。……ちりが元の大地に帰り、霊が与え主である神に帰る〔日が来ないうちに〕」(コヘレト12∙1,7)。
Mors terminus est vitae terrestris. Vitae nostrae mensurantur a tempore, in cuius cursu mutamur, senescimus et, sicut apud omnia entia terrae viventia, mors tamquam finis normalis apparet vitae. Haec mortis ratio nostris vitis urgentiam praebet: mortalitatis nostrae recordatio etiam inservit ut nobis in memoriam revocet nos tempus habere limitatum ad vitam nostram deducendam in rem:
« Memento Creatoris tui in diebus iuventutis tuae, antequam [...] revertatur pulvis in terram suam, unde erat, et spiritus redeat ad Deum, qui dedit illum » (Eccle 12,1.7).
[1008]
死は罪の結果です。教会の教導職は、聖書創世記2・17,3・3,19、知恵1・13、ローマ5・12,6・23参照。と聖伝とを正しく解釈する者として、死は人間の罪のゆえにこの世に入ったと教えていますトリエント公会議第5総会『原罪についての教令』1(Decretum de peccato originali : DS1511)参照。。人間は死すべき本性を持っているにもかかわらず、神は人間を不死に定めました。したがって、死は創造主である神の意図に反するもので、罪の結果としてこの世に入ってきました知恵2・23-24参照。。「人間が罪を犯さなかったならば、それを免れたはずの」『現代世界憲章』,第18項。肉体的死は、人間の打ちかつべき「最後の敵」(一コリント15∙26)なのです。
Mors consequentia est peccati. Ecclesiae Magisterium, authenticus affirmationum sacrae ScripturaeCf Gn 2,17; 3,3.19; Sap 1,13; Rom 5,12; 6,23. et Traditionis interpres, docet mortem in mundum ingressam esse propter hominis peccatum.Cf Concilium Tridentinum, Sess. 5a, Decretum de peccato originali, canon 1: DS 1511. Quamquam homo naturam possidebat mortalem, Deus illum destinabat ad non moriendum. Mors igitur contraria consiliis fuit Dei Creatoris et in mundum ingressa est tamquam peccati consequentia.Cf Sap 2,23-24. «Mors [...] corporalis, a qua homo si non peccasset subtractus fuisset»,Concilium Vaticanum II, Const. past. Gaudium et spes, 18: AAS 58 (1966) 1038. est etiam hominis «novissima [...] inimica» (1 Cor 15,26) vincenda.
[1009]
死はキリストによって変質されました。神の子であるイエスもまた、すべての人が負うべき死を受け入れられました。しかし、死を前にして恐れながらもマルコ14・33-34、ヘブライ5・7-8参照。、イエスは御父のみ旨に対する全面的で自発的な服従によって死を受容されました。イエスの従順が、死ののろいを祝福に変えたのですローマ5・19-21参照。。
Mors est a Christo transformata. Iesus, Filius Dei, etiam mortem est passus, ut condicionis humanae proprium est. Sed Ipse, non obstante Suo coram illa pavore,Cf Mc 14,33-34; Heb 5,7-8. eam assumpsit in actu totalis et liberae submissionis voluntati Patris Sui. Iesu oboedientia maledictionem mortis in benedictionem transformavit.Cf Rom 5,19-21.