カトリック教会のカテキズム


× クリア
🇯🇵 🇮🇹 🇻🇦 🇪🇸
注

結果 1603-1605

[1603]
«Intima communitas vitae et amoris coniugalis, a Creatore condita [est] suisque legibus instructa [...]. Ipse [...] Deus est auctor matrimonii».234 Vocatio ad matrimonium in ipsa natura viri et mulieris est inscripta, quales e manu Creatoris orti sunt. Matrimonium institutio mere humana non est, non obstantibus variationibus non paucis quas ipsum passum est per saeculorum decursum in diversis culturis, structuris socialibus et spiritualibus habitibus. Hae diversitates efficere non debent ut lineamenta communia et permanentia oblivioni mandentur. Licet non ubique huius institutionis dignitas eadem claritate illucescat,235 in omnibus tamen culturis quidam de magnitudine unionis matrimonialis est sensus. «Salus personae et societatis humanae ac christianae arcte cum fausta condicione communitatis coniugalis et familiaris connectitur».236
[1604]
Deus qui hominem ex amore creavit, eum etiam vocavit ad amorem, qui fundamentalis et innata omnis humanae personae est vocatio. Homo etenim ad imaginem et similitudinem Dei est creatus237 qui Ipse «Caritas est» (1 Io 4,8.16). Cum Deus eum virum et mulierem creaverit, eorum mutuus amor imago fit amoris absoluti et indefectibilis quo Deus amat hominem. Hic est bonus, immo valde bonus, ante Creatoris oculos.238 Et hic amor, quem Deus benedicit, destinatur ut fecundus sit atque ut in opere communi custodiae creationis deducatur in rem: «Benedixitque illis Deus et ait illis: "Crescite et multiplicamini et replete terram et subicite eam"» (Gn 1,28).
[1605]
Virum et mulierem alterum pro altero creatos esse sacra asserit Scriptura: «Non est bonum esse hominem solum» (Gn 2,18). Mulier, «caro de carne» eius,239 id est, ei par, ei omnino proxima, illi a Deo donatur tamquam «adiutorium»,240 Deum sic repraesentans, a quo nostrum est auxilium.241 «Quam ob rem relinquet vir patrem suum et matrem et adhaerebit uxori suae; et erunt in carnem unam» (Gn 2,24). Ipse Dominus ostendit hoc significare unitatem utriusque vitae indefectibilem, in memoriam revocans quale «ab initio» fuerit Creatoris consilium:242 «Itaque iam non sunt duo sed una caro» (Mt 19,6).