[1878]
すべての人間は同じ目的、すなわち神ご自身へと招かれています。神の三つのペルソナ間の一致と、人間が相互間に打ち立てなければならない真理と愛における兄弟的交わりとの間には、ある種の類似があります第2バチカン公会議『現代世界憲章』,第24項 (Gaudium et spes)参照。。隣人愛は神に対する愛と切り離すことができません。
Omnes homines ad eumdem vocantur finem, ad Ipsum Deum. Quaedam exsistit similitudo inter Personarum divinarum unitatem et fraternitatem quam homines inter se debent instaurare in veritate et amore.Cf Concilium Vaticanum II, Const. past. Gaudium et spes, 24: AAS 58 (1966) 1045. Amor proximi ab amore in Deum est inseparabilis.
[1879]
人間には社会生活が欠かせません。社会生活は人間にとって何か余分のものではなく、その本性から要求されるものです。他の人と交わることにより、また互いに役立ち合ったり対話したりすることによって、人間はその諸能力を発揮させていきます。こうして、自分の召命にこたえるのです『現代世界憲章』,第25項参照。。
Persona humana sociali eget vita. Haec pro illa aliquid adventicium non constituit, sed eius naturae exigentiam. Homo, commercio cum aliis, mutuis officiis et colloquio cum fratribus, omnes suas excolit facultates; sic suae respondet vocationi.Cf Concilium Vaticanum II, Const. past. Gaudium et spes, 25: AAS 58 (1966) 1045.
[1880]
社会とは、個々の人間よりも優先される一致の原理によって有機的に結ばれた人間の集合体です。社会は可見的、また精神的な集団として、時の中で存続していきます。過去を受け継ぎ、未来を準備します。社会を通して、一人ひとりの人間は「相続人」となり、自分の独自性を開花させる「タラントン」を受け、それを実らせなければなりませんルカ19・13,15参照。。当然一人ひとりには、それぞれが属する共同体に役立ち、共通善のために働く指導者たちを尊敬する義務があります。
Societas quaedam est personarum summa organice religatarum quodam unitatis principio quod unamquamque earum superat. Societas, coetus simul visibilis et spiritualis, in tempore perdurat: praeteritum assumit et futurum praeparat. Per illam, unusquisque homo «heres» constituitur, «talenta» recipit quae suam ditant identitatem et quorum fructus ipse augere debet.Cf Lc 19,13.15. Iusta ratione, unusquisque se devovere debet communitatibus quarum est particeps et auctoritates revereri quae pro bono communi habent officium.
[1881]
各共同体はそれぞれの目的によって性格づけられ、特有の規則に従わなければなりませんが、「あらゆる社会制度の起源、主体、目的は人間(ペルソナ)であり、また人間(ペルソナ)でなければなりません」『現代世界憲章』,第25項。。
Unaquaeque communitas suo scopo definitur et consequenter regulis oboedit specificis, sed «principium, subiectum et finis omnium institutorum socialium est et esse debet humana persona».Concilium Vaticanum II, Const. past. Gaudium et spes, 25: AAS 58 (1966) 1045.
[1882]
家族や国家のような共同体は、一般の共同体よりもより直接的に人間の本性に対応するもので、人間にとっては必要なものです。社会生活にできるだけ多くの者を参加させるためには、「一国内と国際間とを問わず、経済、文化、社会、スポーツ、レクリエーション、職業、政治などの目的をもった」ヨハネス23世回勅『マーテル・エト・マジストラ』,第6項。(Mater et Magistra : AAS53 [1961] 416)。団体や組織の創設を奨励すべきです。この「社会化」はまた、個々人の能力を超える目標に到達するために人々を結束させるという自然的性向を表すものでもあります。この社会化が、個人の資質、とくに主導性と責任感とを培い、権利の保証を助けるのです『現代世界憲章』,第25項、ヨハネ・パウロ2世回勅『新しい課題―教会と社会の100年をふりかえって』16(Centesimus annus : AAS 83 [1991] 813)参照。。
Quaedam societates, sicut familia et civitas, naturae hominis immediatius correspondent. Ei sunt necessariae. Ut quam plurimorum participatio in vita sociali foveatur, oportet creationi favere associationum et institutionum liberae electionis «ad res oeconomicas atque sociales, ad animi cultum atque relaxationem, ad res gymnicas, ad variarum artium professionem, ad rationes politicas; quae sive ad unam tantum nationem, sive ad universas [...] [attineant] gentes».Ioannes XXIII, Litt. enc. Mater et magistra, 60: AAS 53 (1961) 416. Haec «socializatio» simul tendentiam exprimit naturalem quae homines impellit ad se consociandos, ut consequantur scopos qui individuales superant capacitates. Eadem qualitates auget personae, praesertim eius sensum aggrediendi incepta et responsabilitatis. Adiuvat ad eius tuenda iura.Cf Concilium Vaticanum II, Const. past. Gaudium et spes, 25: AAS 58 (1966) 1045-1046; Ioannes Paulus II, Litt. enc. Centesimus annus, 16: AAS 83 (1991) 813.
[1883]
社会化にはまた、危険も伴います。国家の過大な干渉が、個人の自由と主導性を妨げることもあります。教会は、補助性の原理と呼ばれる教えを打ち出しました。この原理に従えば、「上位の共同体は下位の共同体からその役割を奪い、その内的生活に干渉すべきではなく、むしろたえず共通善の観点から、必要なときにはこれらを支え、これらの相互の活動を調整するために援助すべきです」ヨハネ・パウロ2世『新しい課題』48 (loc. cit., 854)。ピウス11世回勅『クアドラジェジモ・アンノ』 (Quadragesima anno : AAS 23 [1931] 184-186)参照。。
Socializatio pericula etiam exhibet. Nimis compulsus interventus Status potest libertati et inceptis minari personalibus. Doctrina Ecclesiae principium sic dictum subsidiarietatis elaboravit. Secundum illud asseritur «superioris ordinis societatem invadere non debere societatis ordinis inferioris in interiorem vitam et eam propriis officiis exuere, quae ex contrario est potius in necessitatibus sustinenda et adiuvanda, ut eius actio cum reliquis sodalibus partibus componatur, videlicet in bonum commune conversa».Ioannes Paulus II, Litt. enc. Centesimus annus, 48: AAS 83 (1991) 854; cf Pius XI, Litt. enc. Quadragesimo anno: AAS 23 (1931) 184-186.
[1884]
神はすべての権限をご自分だけに留保することを望まれませんでした。それぞれの被造物に、固有の本性の能力に応じて行使できる役目をお与えになります。社会生活においては、この統治様式を見習わなければなりません。神の世界統治のあり方は人間の自由を大いに尊重するものですが、これは人間共同体を統治する人々の英知の源となるはずのものです。統治者たちは神の摂理の奉仕者として行動すべきです。
Deus exercitium omnium potestatum Sibi soli retinere noluit. Unicuique creaturae munera remittit quae ipsa capax est exercendi, secundum capacitates suae propriae naturae. Hic gubernationis modus in vita sociali est imitandus. Modus quo Deus agit in mundo gubernando, qui tantam considerationem erga humanam testatur libertatem, sapientiam deberet inspirare eorum qui communitates gubernant humanas. Hi se tamquam divinae providentiae ministri gerere debent.
[1885]
補助性の原理はあらゆる形式の集産主義とは反対のもので、国家の干渉については限界を設けます。この原理は個人と社会との間の関係の調和を目指し、真の国際的秩序を打ち建てることを意図したものです。
Subsidiarietatis principium omnibus collectivismi opponitur formis. Limites signat interventui Status. Relationes inter individua et societates in harmoniam ducere quaerit. Tendit ad verum ordinem instaurandum internationalem.