カトリック教会のカテキズム


× クリア
🇯🇵 🇮🇹 🇻🇦 🇪🇸
注

結果 2104-2109

[2104]
«Homines [...] cuncti tenentur veritatem, praesertim in iis quae Deum Eiusque Ecclesiam respiciunt quaerere eamque cognitam amplecti ac servare».Concilium Vaticanum II, Decl. Dignitatis humanae, 1: AAS 58 (1966) 930. Hoc officium ab ipsa hominum procedit natura.Cf Concilium Vaticanum II, Decl. Dignitatis humanae, 2: AAS 58 (1966) 931. Sincerae observantiae non contradicit diversarum religionum quae «haud raro referunt [...] radium illius veritatis, quae illuminat omnes homines»,Concilium Vaticanum II, Decl. Nostra aetate, 2: AAS 58 (1966) 741. neque exigentiae caritatis quae christianos urget «ut amanter, prudenter, patienter aga[n]t cum hominibus, qui in errore vel ignorantia circa fidem versantur».Concilium Vaticanum II, Decl. Dignitatis humanae, 14: AAS 58 (1966) 940.
[2105]
Officium Deo cultum authenticum tribuendi hominem individualiter et socialiter respicit. Hoc constituit «traditionalem doctrinam catholicam de morali hominum ac societatum officio erga veram religionem et unicam Christi Ecclesiam».Concilium Vaticanum II, Decl. Dignitatis humanae, 1: AAS 58 (1966) 930. Ecclesia, homines incessanter evangelizans, laborat ut ipsi possint spiritu christiano informare «mentem et mores, leges et structuras communitatis»,Concilium Vaticanum II, Decr. Apostolicam actuositatem, 13: AAS 58 (1966) 849. in qua vivunt. Christianorum sociale officium est in unoquoque homine observare et suscitare amorem veri et boni. Ab illis petit ut cognoscendum praebeant cultum unicae verae religionis quae in catholica et apostolica Ecclesia subsistit.Cf Concilium Vaticanum II, Decl. Dignitatis humanae, 1: AAS 58 (1966) 930. Christiani vocantur ut lux mundi efficiantur.Cf Concilium Vaticanum II, Decr. Apostolicam actuositatem, 13: AAS 58 (1966) 850. Sic Ecclesia regalitatem manifestat Christi super totam creationem et speciatim super humanas societates.Cf Leo XIII, Litt. enc. Immortale Dei: Leonis XIII Acta 5, 118-150; Pius XI, Litt enc. Quas primas: AAS 17 (1925) 593-610.
[2106]
«In re religiosa neque aliquis cogatur ad agendum contra suam conscientiam neque impediatur, quominus iuxta suam conscientiam agat privatim vel publice, vel solus vel aliis sociatus, intra debitos limites».Concilium Vaticanum II, Decl. Dignitatis humanae, 2: AAS 58 (1966) 930; cf Id., Const. past. Gaudium et spes, 26: AAS 58 (1966) 1046. Hoc ius super natura ipsa humanae fundatur personae cuius dignitas efficit ut ipsa libere divinae adhaereat veritati quae ordinem temporalem transcendit. Quamobrem hoc ius «perseverat etiam in iis qui obligationi quaerendi veritatem eique adhaerendi non satisfaciunt».Concilium Vaticanum II, Decl. Dignitatis humanae, 2: AAS 58 (1966) 931.
[2107]
«Si attentis populorum circumstantiis peculiaribus uni communitati religiosae specialis civilis agnitio in iuridica civitatis ordinatione tribuitur, necesse est ut simul omnibus civibus et communitatibus religiosis ius ad libertatem in re religiosa agnoscatur et observetur».Concilium Vaticanum II, Decl. Dignitatis humanae, 6: AAS 58 (1966) 934.
[2108]
Ius ad libertatem religiosam neque moralis est permissio adhaerendi erroriCf Leo XIII, Litt. enc. Libertas praestantissimum: Leonis XIII Acta 8, 229-230. neque praesumptum ad errorem ius,Cf Pius XII, Allocutio iis qui interfuerunt Conventui quinto nationali Italico Unionis Iurisconsultorum catholicorum (6 decembris 1953): AAS 45 (1953) 799. sed naturale ius personae humanae ad libertatem civilem, id est, ad immunitatem a coactione externa, intra iustos limites, in re religiosa, ex parte politicae potestatis. Hoc ius naturale in ordine iuridico societatis agnosci debet ita ut ius civile constituat.Cf Concilium Vaticanum II, Decl. Dignitatis humanae, 2: AAS 58 (1966) 930-931.
[2109]
Ius ad libertatem religiosam neque potest, natura sua, esse illimitatumCf Pius VI, Breve Quod aliquantum (10 martii 1791): Collectio Brevium atque Instructionum SS. D. N. Pii Papae VI, quae ad praesentes Ecclesiae Catholicae in Gallia [...] calamitates pertinent (Romae 1800) p. 54-55. neque limitatum solummodo ordine publico qui modo «positivistico» vel «naturalistico» concipiatur.Cf Pius IX, Litt. enc. Quanta cura: DS 2890. «Iusti limites» qui ei sunt inhaerentes pro unaquaque sociali rerum condicione debent prudentia politica determinari secundum exigentias boni communis atque auctoritate civili haberi rati «secundum normas iuridicas, ordini morali obiectivo conformes».Concilium Vaticanum II, Decl. Dignitatis humanae, 7: AAS 58 (1966) 935.