カトリック教会のカテキズム


× クリア
🇯🇵 🇮🇹 🇻🇦 🇪🇸
注

結果 2207-2213

[2207]
Familia est vitae socialis cellula originalis. Societas est naturalis in qua vir et mulier ad donum vocantur sui in amore et in vitae dono. Auctoritas, stabilitas et vita relationum intra familiam fundamenta constituunt libertatis, securitatis, fraternitatis intra societatem. Familia est communitas in qua, inde ab infantia, valores morales disci possunt, incipitur Deum honorare et libertate bene uti. Familiae vita initiatio est vitae in societate.
[2208]
Familia sic vivere debet ut eius membra sollicitudinem discant et susceptionem curae erga iuvenes et senes, personas aegrotas vel incapacitate (handicap) laborantes et pauperes. Plures sunt familiae quae, quibusdam temporibus, in condicionibus non inveniuntur hoc adiutorium praestandi. Tunc ad alias personas pertinet, ad alias familias et, subsidiaria ratione, ad societatem, his providere necessitatibus: «Religio munda et immaculata apud Deum et Patrem haec est: visitare pupillos et viduas in tribulatione eorum, immaculatum se custodire ab hoc saeculo» (Iac 1,27).
[2209]
Familia idoneis socialibus provisionibus adiuvari et defendi debet. Ubi familiae in condicionibus non sunt sua implendi munera, alia socialia corpora officium habent eas adiuvandi et institutionem sustinendi familiarem. Secundum subsidiarietatis principium, communitates ampliores curabunt ne earum usurpent potestates neve se in earum immisceant vita.
[2210]
Momentum familiae pro vita et salute societatisCf Concilium Vaticanum II, Const. past. Gaudium et spes, 47: AAS 58 (1966) 1067. implicat huius peculiarem in matrimonio et familia sustinendis et affirmandis responsabilitatem. Potestas civilis consideret oportet, tamquam grave officium, «veram eorumdem indolem agnoscere, protegere et provehere, moralitatem publicam tueri atque prosperitati domesticae favere».Concilium Vaticanum II, Const. past. Gaudium et spes, 52: AAS 58 (1966) 1073.
[2211]
Communitas politica officium habet familiam honorandi, ei assistendi eique praecipue praestandi:
— libertatem familiam fundandi, filios habendi eosque educandi secundum proprias morales et religiosas persuasiones;
— protectionem stabilitatis vinculi coniugalis et institutionis familiaris;
— libertatem fidem profitendi, eam transmittendi, filios in ea educandi mediis et institutionibus necessariis;
— ius privatae proprietatis, libertatem coeptandi, obtinendi laborem, habitationem, ius emigrandi;
— secundum nationis institutiones, ius ad curas medicas, ad opitulationem senibus, ad familiaria subsidia;
— protectionem securitatis et salubritatis, praesertim relate ad pericula sicut stupefactiva medicamenta, pornographiam, alcoholismum, etc.
— libertatem ut consociationes cum aliis familiis creent et ut sic apud auctoritates civiles repraesententur.Cf Ioannes Paulus II, Adh. ap. Familiaris consortio, 46: AAS 74 (1982) 137-138.
[2212]
Quartum praeceptum ceteras illustrat relationes in societate. In nostris fratribus et sororibus filios perspicimus nostrorum parentum; in nostris patruelibus, prognatos e nostris avis; in nostris concivibus, filios nostrae patriae; in baptizatis, filios nostrae Matris, Ecclesiae; in omni persona humana, filium vel filiam Illius qui «Pater noster» appellari vult. Hac de causa, nostrae relationes cum proximo nostro agnoscuntur ut ordinis personalis relationes. Proximus non est aliquod «individuum» humanae consortionis; ipse est «aliquis» qui, ob suas notas origines, attentionem et observantiam meretur singulares.
[2213]
Humanae communitates personis componuntur. Earum bona gubernatio iurium non circumscribitur cautione et officiorum impletione, neque etiam fidelitate ad pacta. Iustae relationes inter laboris locatores et operarios conductos, gubernantes et cives, naturalem supponunt benevolentiam congruentem cum dignitate personarum humanarum, quae de iustitia et fraternitate sunt sollicitae.