[2232]
家族のきずなは重要なものですが、絶対的なものではありません。子供が成熟と人間的・精神的独立とに向かって成長していくのと同じように、その子供に対する神からのそれぞれの召命もより明確に、より強く固められていきます。両親はわが子の召命を尊重し、子供たちがそれにこたえることができるように助けるべきです。キリスト者の第一の召命はイエスに従うことである、と確信しておく必要があります23。「わたしよりも父や母を愛する者は、わたしにふさわしくない。わたしよりも息子や娘を愛する者も、わたしにふさわしくない」(マタイ10∙37)。
Vincula familiaria magni sunt momenti, sed non absoluta. Sicut infans in suam crescit maturitatem in suamque autonomiam humanas et spirituales, sic eius singularis vocatio, quae a Deo venit, clarius et fortius comprobatur. Parentes hanc observabunt vocationem et suorum filiorum favebunt responsioni ad illam sequendam. Oportet persuaderi primam christiani vocationem esse Iesu sequelam:158 «Qui amat patrem aut matrem plus quam me, non est me dignus; et, qui amat filium aut filiam super me, non est me dignus» (Mt 10,37).
[2233]
イエスの弟子になるということは、神の家族に属し、イエスの生き方に従って生きるようにとの招きを受け入れることです。「だれでも、わたしの天の父のみ心を行う人が、わたしの兄弟、姉妹、また母である」(マタイ12∙50)。
両親は、わが子のうちのだれかに、神の国のための独身、奉献生活、あるいは司祭職という身分でご自分に従うようにという主からの呼びかけがあれば、それを受け入れ、喜びと感謝をもってその召命を尊重しなければなりません。
Discipulum fieri Iesu est invitationem accipere ad Dei familiam pertinendi, vivendi secundum Eius vivendi modum: «Quicumque enim fecerit voluntatem Patris mei, qui in caelis est, ipse meus frater et soror et mater est» (Mt 12,50).
Parentes accipient et cum gaudio observabunt atque gratiarum actione vocationem Domini ad quemdam ex suis filiis ut Eum in virginitate sequantur propter Regnum, in vita consecrata vel in sacerdotali ministerio.