[270]
神は全能の父です。神の父性と神の権能という二つの面が相互に作用し合いながら、それぞれの意味・内容を明らかにしてくれます。実際、神は父としてのご自分の全能を、わたしたちの必要を配慮したり94、わたしたちを子とする(「わたしはあなたがたにとって父となり、あなたがたはわたしの息子、娘となる、全能の主はこう仰せられる」〈二コリント6∙18〉)ことによって、また、その無限のあわれみを通して示しておられます。さらに、罪を思いのままにゆるすことで、ご自分の権能を極限まで表しておられるのです。
Deus est Pater omnipotens. Eius paternitas et potentia mutuo se illuminant. Ille utique Suam omnipotentiam ostendit paternam modo quo de nostris curat necessitatibus;111 adoptione filiali quam nobis donat («ero vobis in Patrem et vos eritis mihi in filios et filias, dicit Dominus omnipotens»: 2 Cor 6,18); Sua denique infinita misericordia, etenim Suam potentiam summopere manifestat, peccata libere ignoscens.
[271]
神はご自分の全能を恣意的に用いられるようなことは決してありません。「神にあっては、能力と本質、意志と知性、知恵と正義はただ一つの同じものなので、神の正しい意志やその賢明な知性にないことは、神の能力にもありえないのです」95。
Omnipotentia divina nequaquam est arbitraria: «In Deo est idem potentia et essentia et voluntas et intellectus et sapientia et iustitia. Unde nihil potest esse in potentia divina, quod non possit esse in voluntate iusta Ipsius, et in intellectu sapiente Eius».112