ローマ典礼では、エウカリスチアのために集まった会衆は子供としての大胆さをもって「主の祈り」を唱えるようにと促されます。東方の諸典礼は類似の表現を用いながら、さらにこれを拡大して、「まったく確信していますので」、「わたしたちを……にふさわしい者にしてください」と唱えます。燃える柴を前にしたモーセに対しては、「ここに近づいてはならない。足から履物を脱ぎなさい」といわれています(出エジプト3∙5)。神聖な敷居を越えることができたのは、ただイエスお一人だけでした。そのイエスは「人々の罪を清められた後」(ヘブライ1∙3)、わたしたちを御父のみ前に導き、「ここに、わたしと、神がわたしに与えてくださった子らがいます」(ヘブライ2∙13)といわれます。
「奴隷の状態にあることを意識しているわたしたちは、もし、御父ご自身の権威と御子の霊とによって、神を父とお呼びするようにと促されなかったなら、自分をちりに過ぎない地上の人間と考えるはずです。しかし聖パウロは、神は、アッバ、父よ、と叫ぶ御子の霊を送ってくださったといっています(ローマ8∙15)。……弱い人間は至高者の力によって生かされない限り、どうして神を父と呼ぶことができるでしょうか」n21。
In Romana liturgia, congregatio eucharistica invitatur ad orandum «Pater noster» cum audacia filiali; liturgiae orientales similibus utuntur expressionibus easque evolvunt: «Audere cum omni securitate», «Fac nos dignos ad». Ante rubum ardentem dictum est Moysi: «Ne appropies [...] huc; solve calceamentum de pedibus tuis» (
Ex 3,5). Solus Iesus sanctitatis divinae poterat transire limen, Ille qui «purgatione peccatorum facta» (
Heb 1,3), nos ante vultum Patris introducit: «Ecce ego et pueri, quos mihi dedit Deus» (
Heb 2,13):
« Subcumberet conscientia servilis, terrena condicio solveretur, nisi nos ad hunc clamorem Ipsius Patris auctoritas, Ipsius Filii Spiritus excitaret. Misit, ait, Deus Spiritum Filii Sui in corda nostra clamantem Abba, Pater! (Rom 8,15). [...] Quando ausa mortalitas Deum vocare Patrem, nisi modo, quando superna virtute hominis animantur interna? ».Sanctus Petrus Chrysologus, Sermo 71, 3: CCL 24A, 425 (PL 52, 401).