本質的に神のものであるこのゆるしには、限界も度合いもありませんn129。「加害」(ルカ11章4節では「罪」、マタイ6章12節では「負い目」となっています)という点では、わたしたちは皆つねに負い目を持つ者なのです。「互いに愛し合うことのほかは、だれに対しても借りがあってはなりません」(ローマ13∙8)。聖三位の交わりが、あらゆる関係の正しさの源であり、基準ですn130。それは祈りの中で、とくにエウカリスチアの中ではっきりと表されますn131。
「神は不和な者のささげものを受け入れられず、まず祭壇から退いて兄弟と仲直りをすることを命じられています。それは、平和な心でささげられた祈りによって神をなだめることができるようにするためです。神にもっともよみされるささげものは、わたしたちの平和であり、兄弟としての同心一致であり、父と子と聖霊の一致に基づいて一つに集められた民なのです」n132。
Haec venia essentialiter divina nullum habet limitem nullamque mensuram.
352 Si de «offensis» agitur (de «peccatis» secundum
Lc 11,4 vel de «debitis» secundum
Mt 6,12), revera omnes semper sumus debitores: «Nemini quidquam debeatis, nisi ut invicem diligatis» (
Rom 13,8). Sanctae Trinitatis communio fons est et regula veritatis cuiuslibet relationis.
353 Eadem fit vita in oratione, praesertim in Eucharistia:
354 « Nec sacrificium Deus recipit dissidentis et ab altari revertentem prius fratri reconciliari iubet, ut pacificis precibus et Deus possit esse pacatus. Sacrificium Deo maius est pax nostra et fraterna concordia et de unitate Patris et Filii et Spiritus Sancti plebs adunata ».355