カトリック教会のカテキズム


× クリア
🇯🇵 🇮🇹 🇻🇦 🇪🇸
注

結果 436-440

[436]
Christus e versione graeca venit verbi Hebraici «Messias» quod «unctus» significat. Id proprium effectum non est nomen Iesu nisi quia Ipse perfecte missionem divinam adimplet quam id indicat. In Israel etenim in nomine Dei illi ungebantur qui consecrabantur Ei ad missionem ab Eo procedentem. Talis casus erat regum,Cf 1 Sam 9,16; 10,1; 16,1.12-13; 1 Reg 1,39. sacerdotumCf Ex 29,7; Lv 8,12. et, quandoque, Prophetarum.Cf 1 Reg 19,16. Talis, per excellentiam, casus debebat esse Messiae quem Deus ad Regnum Suum definitive instaurandum missurus erat.Cf Ps 2,2; Act 4,26-27. Oportebat Messiam per Spiritum Domini unctum esseCf Is 11,2. tamquam regem simul et sacerdotem,Cf Zach 4,14; 6,13. sed etiam tamquam Prophetam.Cf Is 61,1; Lc 4,16-21. Iesus spem Israel adimplevit messianicam in Suo triplici munere sacerdotis, prophetae et regis.
[437]
Angelus pastoribus Nativitatem Iesu nuntiavit tamquam illam Messiae Israel promissi: «Natus est vobis hodie Salvator, qui est Christus Dominus, in civitate David» (Lc 2,11). Ab origine est Ille «quem Pater sanctificavit et misit in mundum» (Io 10,36), tamquam «sanctum» in sinu virginali Mariae conceptum.Cf Lc 1,35. Ioseph a Deo vocatus est ut Mariam acciperet coniugem suam in utero habentem id «quod [...] in ea natum est de Spiritu Sancto» (Mt 1,20), ut Iesus, «qui vocatur Christus» (Mt 1,16), ex uxore Ioseph nascatur in generatione messianica David.Cf Rom 1,3; 2 Tim 2,8; Apc 22,16.
[438]
Messianica Iesu consecratio Suam divinam manifestat missionem. «Quemadmodum et ipsum nomen significat: in Christi enim nomine subauditur qui unxit et Ipse qui unctus est, et ipsa unctio in qua unctus est; et unxit quidem Pater, unctus est vero Filius, in Spiritu, qui est Unctio».Sanctus Irenaeus Lugdunensis, Adversus haereses, 3, 18, 3: SC 211, 350 (PG 7, 934). Eius messianica aeterna consecratio est tempore Eius vitae terrestris revelata cum a Ioanne baptizatus est, cum «unxit Eum Deus Spiritu Sancto et virtute» (Act 10,38), «ut manifestetur Israel» (Io 1,31) sicut Eius Messias. Eius opera et verba Eum cognoscendum praebent tamquam «Sanctum Dei».Cf Mc 1,24; Io 6,69; Act 3,14.
[439]
Plures Iudaei atque etiam quidam gentiles qui illorum participabant spem, in Iesu fundamentalia agnoverunt lineamenta messianici «filii David» a Deo Israel promissi.Cf Mt 2,2; 9,27; 12,23; 15,22; 20,30; 21,9.15. Iesus titulum Messiae acceptavit, in quem ius habebat,Cf Io 4,25-26; 11,27. sed non sine cautela, quia a nonnullis Eius coaetaneis secundum conceptionem nimis humanam,Cf Mt 22,41-46. essentialiter politicam intelligebatur.Cf Io 6,15; Lc 24,21.
[440]
Iesus professionem fidei Petri, qui Illum tamquam Messiam agnoscebat, acceptavit, proximam annuntians Filii hominis passionem.Cf Mt 16,16-23. Authenticum Suae regalitatis messianicae contentum simul detexit in identitate transcendenti Filii hominis «qui descendit de caelo» (Io 3,13),Cf Io 6,62; Dn 7,13. et in Sua missione redemptrice Servi patientis: «Filius hominis non venit ministrari sed ministrare et dare animam Suam Redemptionem pro multis» (Mt 20,28).Cf Is 53,10-12. Propterea verus sensus Eius regalitatis nonnisi ex crucis summitate manifestatus est.Cf Io 19,19-22; Lc 23,39-43. Solummodo post Resurrectionem, messianica Eius regalitas a Petro coram populo Dei proclamari poterit: «Certissime ergo sciat omnis domus Israel quia Dominum Eum et Christum Deus fecit, Hunc Iesum, quem vos crucifixistis» (Act 2,36).