カトリック教会のカテキズム


× クリア
🇯🇵 🇮🇹 🇻🇦 🇪🇸
注

結果 522-534

[522]
Adventus Filii Dei in terram eventus est ita immensus, ut Deus per saecula illum praeparare voluerit. Ipse omnia, ritus et sacrificia, figuras et symbola «Prioris Testamenti»,212 in Christum facit convergere: Ipse Eum per os annuntiat Prophetarum qui se in Israel succedunt. Ceterum in corde gentilium obscuram suscitat huius Adventus exspectationem.
[523]
Sanctus Ioannes Baptista immediatus est praecursor Domini,213 missus ut viam praeparet.214 Ipse, «Propheta Altissimi» (Lc 1,76), omnes Prophetas superat,215 eorum est ultimus,216 Evangelium inaugurat;217 ex matris suae sinu Adventum salutat Christi,218 et suum habet gaudium in eo quod sit «amicus sponsi» (Io 3,29), quem tamquam Agnum «Dei, qui tollit peccatum mundi» denotat (Io 1,29). Iesum «in spiritu et virtute Eliae» (Lc 1,17) praecedens, Illi sua praedicatione, suo conversionis baptismate et tandem suo martyrio219 perhibet testimonium.
[524]
Ecclesia, Adventus liturgiam singulis celebrans annis, hanc Messiae exspectationem in actum ducit: fideles longam primi Adventus Salvatoris praeparationem communicantes, ardens renovant secundi Adventus optatum.220 Per celebrationem nativitatis et martyrii Praecursoris, Ecclesia eius unitur optato: «Illum oportet crescere, me autem minui» (Io 3,30).
[525]
Iesus in stabuli humilitate natus est, in familia paupere;221 simplices pastores testes eventus sunt primi. In hac paupertate manifestatur gloria caeli.222 Ecclesia gloriam huius noctis canere non desinit:
« Hodie Virgo parit Supersubstantiale,
et terra Inaccessibili specum offert.
Angeli cum pastoribus Eum glorificant,
magi cum stella faciunt iter:
quia pro nobis natus est
Parvus Infans, Deus in aeternum! ».223
[526]
«Puerum fieri» relate ad Deum est condicio ad Regnum ingrediendum;224 ad hoc necessarium est se humiliare,225 parvum effici; immo necessarium est «nasci denuo» (Io 3,7), ex Deo nasci226 ut quis filius Dei fiat.227 Mysterium Nativitatis in nobis impletur, cum Christus «formatur» in nobis.228 Iesu Nativitas est huius «admirabilis commercii» mysterium:
« O admirabile commercium! Creator generis humani, animatum corpus sumens, de Virgine nasci dignatus est; et, procedens homo sine semine, largitus est nobis Suam deitatem ».229
[527]
Iesu circumcisio, octo post Eius Nativitatem dies,230 signum est insertionis Eius in Abraham descendentiam, in Foederis populum, Eius submissionis Legi231 Eiusque destinationis ad cultum Israel, quem per totam Suam participabit vitam. Hoc signum praefigurat «Christi circumcisionem» quae est Baptisma.232
[528]
Epiphania est Iesu, ut Messiae Israel, Filii Dei et Salvatoris mundi, manifestatio. Cum baptismate Iesu in Iordane et nuptiis Cana,233 adorationem Iesu celebrat a «magis» qui ab oriente venerant.234 Evangelium in his «magis» religiones paganas circumstantes repraesentantibus perspicit primitias nationum quae Bonum Nuntium accipiunt salutis per Incarnationem. Magorum adventus in Ierusalem ad regem Iudaeorum adorandum235 ostendit, eos in Israel, sub luce messianica stellae David,236 Illum quaerere, qui rex erit nationum.237 Eorum adventus significat paganos Iesum invenire et Illum ut Filium Dei et Salvatorem mundi adorare non posse nisi se ad Iudaeos vertant238 et ab illis Promissionem accipiant messianicam sicut in Vetere continetur Testamento.239 Epiphania manifestat gentium plenitudinem intrare in Patriarcharum familiam240 et «Israeliticam dignitatem»241 acquirere.
[529]
Praesentatio Iesu in Templo242 Ipsum ostendit tamquam Primogenitum qui ad Dominum pertinet ut proprius.243 Cum Simeone et Anna, tota Israel exspectatio in Salvatoris sui venit occursum (ita traditio Byzantina hunc appellat eventum). Iesus tamquam Messias agnoscitur tam longe exspectatus, «lumen gentium» et «gloria Israel», sed etiam «signum contradictionis». Doloris gladius qui Mariae praedicitur, annuntiat hanc aliam, perfectam et unicam, crucis oblationem, quae salutem donabit quam Deus «ante faciem omnium populorum» paravit.
[530]
Fuga in Aegyptum et innocentium occisio244 oppositionem ostendunt tenebrarum ad lucem: «In propria venit, et Sui Eum non receperunt» (Io 1,11). Tota Christi vita persecutione erit signata. Qui Eius sunt, illam cum Eo participant.245 Reditus ex Aegypto246 Exodum revocat in memoriam247 et Iesum tamquam definitivum praesentat liberatorem.
[531]
Iesus, per magnam vitae Suae partem, condicionem partis immense maioris hominum participavit: vitam quotidianam sine apparenti magnitudine, vitam laboris manuum, vitam religiosam Iudaicam Legi Dei submissam,248 vitam in communitate. Tota hac periodo, nobis revelatur Iesum fuisse Suis parentibus subditum249 et «sapientia et aetate et gratia apud Deum et homines» profecisse (Lc 2,52).
[532]
Iesu submissio Suae Matri Suoque patri legali quartum perfecte adimplet praeceptum. Illa temporalis est imago Eius oboedientiae filialis Patri Eius caelesti. Quotidiana Iesu submissio Ioseph et Mariae submissionem annuntiat et anticipat orationis in horto: «Non mea voluntas...» (Lc 22,42). Oboedientia Christi in quotidianis vitae occultae adiunctis iam opus inaugurabat restaurationis eorum quae Adami destruxerat inoboedientia.250
[533]
Vita occulta Nazarethana omnibus permittit hominibus per vias vitae maxime quotidianas cum Iesu communionem habere:
« Nazarena domus schola est, in qua incipit Christi vita dignosci: Evangelii nempe schola. [...] Silentium enim haec docet imprimis. Utinam optima in nobis revirescat silentii aestimatio, mirandi nempe huius ac necessarii mentis habitus [...]. Domesticam hic praeterea vivendi percipimus rationem. Nos sane Nazareth admoneat quid sit familia, quid eius communio dilectionis, eius gravis ac nitida pulchritudo, sacra eius inviolabilisque proprietas [...]. Operis denique hic cognoscimus disciplinam. O Nazarena sedes, fabri Filii domus, hic potissimum severam quidem sed redemptricem laboris humani legem intellegere optamus et celebrare [...]; hic denique totius mundi operariis salutem volumus nuntiare, iisdemque magnum exemplar ostendere, divinum fratrem ».251
[534]
Iesu inventio in Templo252 solus est eventus qui Evangeliorum de annis occultis Iesu rumpit silentium. Ibi Iesus Suae totalis consecrationis missioni e Sua filiatione divina provenienti mysterium permittit suspicari: «Nesciebatis quia in his, quae Patris mei sunt, oportet me esse?». Maria et Ioseph hoc verbum «non intellexerunt», sed illud in fide acceperunt, et Maria «conservabat omnia verba in corde suo» per totum decursum annorum quibus Iesus in vitae ordinariae silentio permanebat occultus.