[574]
イエスの公生活の当初から、ファリサイ派の人々とヘロデ党の人々とは祭司長、律法学者たちと一緒になって、イエスを殺すことで意見が一致していましたマルコ3・6参照。。イエスは、その行動(悪魔払いマタイ12・24参照。、罪のゆるしマルコ2・7参照。、安息日に行われたいやしマルコ3・1-6参照。、浄・不浄のおきてに関する律法の独自の説明マルコ7・14-23参照。、徴税人や公の罪びととの親しさマルコ2・14-17参照。のために、悪意を持つ人々の目には悪霊に取りつかれているように見えましたマルコ3・22、ヨハネ8・48,10・20参照。。彼らはイエスを、冒瀆する者マルコ2・7,ヨハネ5・18,10・33参照。、偽りの預言者ヨハネ7・12,7・52参照。、つまり、律法によって石打ちの死刑に当たるとされていた宗教的犯罪ヨハネ8・59,10・31参照。を犯す者として糾弾します。
Ab initiis ministerii publici Iesu, Pharisaei et Herodis sectatores, cum sacerdotibus et scribis, convenerunt ut Eum perderent.Cf Mc 3,6. Propter quosdam ex Suis actibus (propter daemoniorum expulsiones;Cf Mt 12,24. peccatorum remissionem;Cf Mc 2,7. sanationes die sabbati;Cf Mc 3,1-6. propriam praeceptorum de puritate legali interpretationem;Cf Mc 7,14-23. familiaritatem cum publicanis et publicis peccatoribusCf Mc 2,14-17.), Iesus quibusdam mala intentione affectis visus est de possessione diabolica suspectus.Cf Mc 3,22; Io 8,48; 10,20. Accusatus est de blasphemiaCf Mc 2,7; Io 5,18; 10,33. et de falso prophetismo,Cf Io 7,12; 7,52. de criminibus nempe religiosis quae Lex poena puniebat mortis sub lapidationis forma.Cf Io 8,59; 10,31.
[575]
したがって、イエスの行為とことばの多くは、エルサレムの宗教指導者、ヨハネ福音書がしばしば「ユダヤ人」ヨハネ1・19,2・18,5・10,7・13,9・22,18・12,19・38,20・19参照。と呼ぶ指導者にとっては、「反対を受けるしるし」ルカ2・34参照。でした。イエスの行為につまずいたのは、イスラエル人の群衆よりもこの指導者たちですヨハネ7・48-49参照。。ただしファリサイ派の人々とイエスとの間には、論争上の対立をするという関係があっただけではありませんでした。現に、あるファリサイ派の人々は、危険が迫っているとイエスに警告していますルカ13・31参照。。また、イエスは、マルコ12章34節に登場する律法学者など、ファリサイ派のある人たちを称賛し、また何度もファリサイ派の人々の家で食事をしていますルカ7・36,14・1参照。。イエスは、神の民の宗教的エリートである彼らの幾つかの教説を認めます。たとえば、死者の復活マタイ22・23-34、ルカ20・39参照。、施し、断食、祈りなどのような信心業マタイ6・2-18参照。、神を父と呼ぶこと、神への愛と隣人愛とをおもなおきてとして認めることマルコ12・28-34参照。などです。
Nonnulli igitur actus et verba Iesu fuerunt «signum contradictionis»Cf Lc 2,34. pro auctoritatibus religiosis Hierosolymorum, quas evangelium sancti Ioannis saepe «Iudaeos» appellat,Cf Io 1,19; 2,18; 5,10; 7,13; 9,22; 18,12; 19,38; 20,19. adhuc magis quam pro communi populo Dei.Cf Io 7,48-49. Utique Eius relationes cum Pharisaeis non fuerunt solummodo contentiosae. Quidam Pharisaei Eum de periculo monent quod Ei impendit.Cf Lc 13,31. Iesus quosdam ex illis laudat, sicut scribam de quo Mc 12,34, et pluries apud Pharisaeos manducat.Cf Lc 7,36; 14,1. Iesus doctrinas confirmat in hoc selecto religioso populi Dei coetu communes: resurrectionem mortuorum,Cf Mt 22,23-34; Lc 20,39. formas pietatis (eleemosynam, orationem et ieiunium)Cf Mt 6,2-18. et consuetudinem se ad Deum ut Patrem dirigendi, indolem centralem mandati amoris Dei et proximi.Cf Mc 12,28-34.
[576]
多くのイスラエルの人の目には、イエスが選ばれた民の次のような重要な教えに反して行動しているように見えました。
⸺律法のおきてを文字どおりに、ファリサイ派の人々の場合は口伝の解釈に従って、完全に守ること。
⸺エルサレムの神殿は、神が特別に住まわれる聖所として、イスラエルの宗教活動の中心であること。
⸺いかなる人間にもあずかることをゆるさない栄光を持つ、唯一の神を信じること。
Oculis plurium in Israel, Iesus contra essentiales populi electi agere videtur institutiones:
— contra submissionem Legi in integritate scriptorum mandatorum eius et, pro Pharisaeis, in interpretatione traditionis oralis;
— contra indolem centralem Templi Hierosolymorum tamquam loci sancti in quo Deus modo habitat singulari;
— contra fidem in Deum unicum cuius gloriae nullus homo potest particeps fieri.
[577]
イエスは山上の説教の始めに、第一の契約の際シナイ山上で神から授けられた律法を、新しい契約の恵みに照らして示し、厳粛な警告を与えられました。
「わたしが来たのは律法や預言者を廃止するためだと思ってはならない。廃止するためではなく、完成するためである。はっきりいっておく。すべてのことが実現し、天地が消えうせるまで、律法の文字から一点一画も消え去ることはない。だから、これらのもっとも小さなおきてを一つでも破り、そうするようにと人に教える者は、天の国でもっとも小さい者と呼ばれる。しかし、それを守り、またそうするように教える者は、天の国で大いなる者と呼ばれる」(マタイ5∙17-19)。
Iesus initio sermonis montani sollemnem fecit admonitionem in qua Legem, a Deo in Sinai occasione Primi Foederis datam, sub luce gratiae Novi Foederis praesentavit:
« Nolite putare quoniam veni solvere Legem aut Prophetas; non veni solvere, sed adimplere. Amen quippe dico vobis: Donec transeat caelum et terra, iota unum aut unus apex non praeteribit a Lege, donec omnia fiant. Qui ergo solverit unum de mandatis istis minimis et docuerit sic homines, minimus vocabitur in Regno caelorum; qui autem fecerit et docuerit, hic magnus vocabitur in Regno caelorum » (Mt 5,17-19).
[578]
イエスはイスラエルのメシア、天の国でもっとも偉大なかたとして、ご自分のことばに従い、律法をきわめてささいなおきてに至るまで完全に果たさなければなりませんでした。しかも、イエスはそれを完全に果たすことのできた唯一のかたですヨハネ8・46参照。。ユダヤ人は、自ら告白しているように、ささいなおきてをも含めて律法を完全に守ることができませんでしたヨハネ7・19、使徒言行録13・38-41,15・10参照。。例年の贖罪の日に、イスラエルの人たちが自分たちの律法違反のゆるしを神に願ったのは、このためです。実際、律法は一つの全体を成しているので、ヤコブが指摘するように、「律法全体を守ったとしても、一つの点で落ち度があるなら、すべての点について有罪となる」(ヤコブ2∙10)のですガラテヤ3・10,5・3参照。。
Iesus, Messias Israel, maximus proinde in Regno caelorum, Legem implere debebat, eam, secundum Ipsius propria verba, in eius integritate exsequens usque ad eius minima mandata. Immo Ipse solus potuit id facere perfecte.Cf Io 8,46. Iudaei, secundum suam propriam confessionem, nunquam Legem in eius potuerunt implere integritate quin minimum mandatum violarent.Cf Io 7,19; Act 13,38-41; 15,10. Propterea in singulis annuis Expiationis festivitatibus, filii Israel veniam a Deo precabantur pro suis Legis transgressionibus. Revera, Lex totum quid constituit et, sicut sanctus Iacobus commemorat, «quicumque autem totam Legem servaverit, offendat autem in uno, factus est omnium reus» (Iac 2,10).Cf Gal 3,10; 5,3.
[579]
文字として書かれていることがらだけではなく、精神においても律法を完全に遵守するという原則は、ファリサイ派の人々には大事なことでした。ファリサイ派の人々はこれを力説することにより、イエスの時代の多くのユダヤ人たちを激しい宗教的情熱に導きましたローマ10・2参照。。もしそれが「偽善者的」な論議に終わるのでなければマタイ15・3-7、ルカ11・39-54参照。、この情熱は、すべての罪びとに代わってただ一人の正しい人が律法を完全に守るイザヤ53・11、ヘブライ9・15参照。という、前代未聞の神の介入のために神の民を準備させることができるはずでした。
Hoc principium integritatis in observanda Lege, non solum secundum eius litteram, sed secundum eius spiritum, magni aestimabatur a Pharisaeis. Illud pro Israel proponentes, multos temporis Iesu Iudaeos ad religiosum adduxerunt extremum zelum.Cf Rom 10,2. Hic, nisi se in «hypocrita» disceptatione casuum dissolvi vellet,Cf Mt 15,3-7; Lc 11,39-54. populum necessario praeparabat ad hunc Dei interventum inauditum qui perfecta Legis futura erat effectio a solo Iusto peracta loco omnium peccatorum.Cf Is 53,11; Heb 9,15.
[580]
律法を完全に成就するということは、律法のもとに生まれた御子ガラテヤ4・4参照。、神である立法者にのみできることでした。イエスの場合、律法はもはや石板ではなく、神のしもべであるイエスの「中」、「心に」(エレミヤ31∙33)刻まれたものです。事実、そのしもべは「裁きを導き出して、確かなものとし」(イザヤ42∙3)、「民の契約」(イザヤ42∙6)となられました。イエスは、「律法の書に書かれているすべてのことをたえず守らない者」が受けるガラテヤ3・10参照。「律法ののろい」をご自分の上に負われるまでに律法を成就なさいましたガラテヤ3・13参照。。なぜなら、キリストは「最初の契約のもとで犯された罪のあがないとして」(ヘブライ9∙15)死んでくださったからです。
Perfecta Legis adimpletio nonnisi a divino poterat peragi Legislatore nato sub Lege in Persona Filii.Cf Gal 4,4. In Iesu, Lex non amplius super tabulis apparet inscripta lapideis, sed «in visceribus» et «in corde» (Ier 31,33) Servi qui, quoniam «in veritatem proferet iudicium» (Is 42,3), factus est «Foedus populi» (Is 42,6). Iesus Legem adimplet usque ad «maledictum Legis» assumendum super SeCf Gal 3,13. in quod illi incurrerant «qui non permanent in omnibus, quae scripta sunt, ut faciant ea»,Cf Gal 3,10. quia mors Christi evenit «in redemptionem earum praevaricationum, quae erant sub Priore Testamento» (Heb 9,15).
[581]
ユダヤ人や彼らの宗教的指導者の目には、イエスは「ラビ」として映りましたヨハネ11・28,3・2、マタイ22・23-24,34-36参照。。しばしば、律法のラビ流の解釈の枠内での論争もしておられますマタイ12・5,9・12、マルコ2・23-27、ルカ6・6-9、ヨハネ7・22-23参照。。しかし同時に、イエスは律法学者たちと衝突しないわけにはいきませんでした。なぜなら、彼らの間にご自分の解釈を提示するにとどまらず、「律法学者のようにではなく、権威ある者としてお教えになったから」(マタイ7∙29)です。書かれた律法をモーセに授けるためにかつてシナイ山上で響きわたったその同じ神のことばが、イエスにおいて、今一度至福の山で語られるのですマタイ5・1参照。。このことばは、律法を廃止するのではなく、神からの最終的な解釈を供することによって律法を完成します。「あなたがたも聞いているとおり、昔の人は、……と命じられている。しかし、わたしはいっておく」(マタイ5∙33-34)。この同じ神的権威をもって、イエスはまた、神のことばを無にしているファリサイ派の人々マルコ7・8参照。の「人間のいい伝え」マルコ7・13参照。の幾つかを非難されます。
Iesus Iudaeorum et eorum spiritualium ducum apparuit oculis tamquam «rabbi».Cf Io 11,28; 3,2; Mt 22,23-24.34-36. Ipse saepe intra rabbinicam Legis interpretationem est argumentatus.Cf Mt 12,5; 9,12; Mc 2,23-27; Lc 6,6-9; Io 7,22-23. Sed simul Iesus necessario Legis doctores collidebat quia Se ad Suam proponendam interpretationem inter illas eorum non restringebat; «erat enim docens eos sicut potestatem habens et non sicut scribae eorum» (Mt 7,29). In Eo, idem Verbum Dei quod resonaverat in Sinai ad Legem scriptam Moysi donandam, Se iterum praebet audiendum in monte beatitudinum.Cf Mt 5,1. Hoc Verbum Legem non abolet, sed adimplet, eius ultimam interpretationem modo suppeditans divino: «Audistis quia dictum est antiquis [...]. Ego autem dico vobis» (Mt 5,33-34). Ipse, cum hac eadem divina auctoritate quasdam reprobat «traditiones humanas»Cf Mc 7,8. Pharisaeorum quae rescindunt verbum Dei.Cf Mc 7,13.
[582]
イエスは、さらに推し進めて、ユダヤ人の日常生活にとっては非常に重大な食べ物の浄・不浄にかかわる律法を、神の側から解釈し、その「教育的な」意味ガラテヤ3・24参照。を明らかにしながら、完成なさいました。「すべて外から人のからだに入るものは、人を汚すことができない。……すべての食べ物は清められる」といわれたイエスは、さらにことばを続けて、「人から出て来るものこそ、人を汚す。中から、つまり人間の心から悪い思いが出て来るからである」(マルコ7∙18-21)といっておられます。神的権威をもって律法を決定的に解釈したイエスは、幾人かの律法学者と衝突されました。この学者たちは、イエスの律法解釈がこれに伴う「天からのしるし」によって裏づけられたにもかかわらずヨハネ5・36,10・25,37-38,12・37参照。、受け入れなかったのです。とくに安息日の問題に関してそうでした。イエスはしばしば、ラビ的な論証を用いてマルコ2・25-27、ヨハネ7・22-24参照。、安息日の休息は神への奉仕マタイ12・5、民数記28・9参照。や治癒のわざを通してまっとうされる隣人への奉仕ルカ13・15-16,14・3-4参照。によっては乱されない、と指摘されます。
Iesus, ulterius procedens, de puritate alimentorum perfecit Legem, tanti momenti in vita quotidiana Iudaeorum, eius sensum aperiens «paedagogicum»Cf Gal 3,24. per interpretationem divinam: «Omne extrinsecus introiens in hominem non potest eum coinquinare, [...] — purgans omnes escas. Dicebat autem: Quod de homine exit, illud coinquinat hominem; ab intus enim de corde hominum, cogitationes malae procedunt» (Mc 7,18-21). Iesus, interpretationem Legis definitivam tradens cum auctoritate divina, inventus est in oppositione ad quosdam Legis doctores qui Eius interpretationem non accipiebant, licet signis divinis confirmatam quae illam comitabantur.Cf Io 5,36; 10,25.37-38; 12,37. Hoc peculiariter valet de sabbati quaestione: Iesus saepe cum argumentis rabbinicisCf Mc 2,25-27; Io 7,22-24. commemorat requiem sabbati non perturbari DeiCf Mt 12,5; Nm 28,9. vel proximi servitioCf Lc 13,15-16; 14,3-4. quod Eius praestant sanationes.
[583]
イエスは以前の預言者たちと同様に、エルサレムの神殿に深い敬意を表されました。生後四十日目には、ヨセフとマリアとによって神殿で奉献されましたルカ2・22-39参照。。十二歳のときには、ご自分の御父に仕える義務があることを親に示すため、神殿にとどまられましたルカ2・46-49参照。。ナザレで過ごされた間は、毎年、少なくとも過越祭には神殿にもうでルカ2・41参照。、その公生活中は、ユダヤ人の大祭日に定期的に巡礼をなさいましたヨハネ2・13-14,5・1,14,7・1,10,14,8・2,10・22-23参照。。
Iesus, sicut ante Eum Prophetae, erga Templum Hierosolymorum venerationem professus est profundissimam. Ibi a Ioseph et Maria quadraginta dies post Suam Nativitatem est praesentatus.Cf Lc 2,22-39. Duodecim annorum aetate manere statuit in Templo ut Suis parentibus in memoriam revocaret Se Patris Sui teneri rebus.Cf Lc 2,46-49. Singulis annis saltem ad Pascha illuc ascendit Suae vitae occultae tempore;Cf Lc 2,41. ipsum Eius publicum ministerium quasi rhythmo regebatur peregrinationum in Ierusalem pro magnis Iudaeorum festis.Cf Io 2,13-14; 5,1.14; 7,1.10.14; 8,2; 10,22-23.
[584]
イエスは神に出会う特別な場所として神殿を訪れました。神殿はイエスにとっては御父の住まい、祈りの家ですので、境内が取引の場となっていることに憤られましたマタイ21・13参照。。神殿から商人たちを追い出されたのは、御父への熱烈な愛によるものです。「『わたしの父の家を商売の家としてはならない。』弟子たちは、『あなたの家を思う熱意がわたしを食い尽くす』(詩編69∙10)と書いてあるのを思い出した」(ヨハネ2∙16-17)とあります。復活の後、使徒たちは神殿を敬います使徒言行録2・46,3・1,5・20-21など参照。。
Iesus in Templum ascendit tamquam ad locum pro occursu cum Deo praestantem. Templum pro Eo Patris Eius est mansio, domus orationis, et indignatur quia eius exterius atrium locus factus est mercaturae.Cf Mt 21,13. Si mercatores expellit e Templo, id facit propter studiosum amorem erga Patrem Suum: «Nolite facere domum Patris mei domum negotiationis. Recordati sunt discipuli Eius quia scriptum est: "Zelus domus Tuae comedit me" (Ps 69,10)» (Io 2,16-17). Post Resurrectionem Eius, Apostoli religiosam erga Templum servaverunt venerationem.Cf Act 2,46; 3,1; 5,20-21; etc.
[585]
にもかかわらず、受難を前にしたイエスは、このみごとな建物が跡形もなく崩壊することを予告されましたマタイ24・1-2参照。。イエスは、それがご自分の過越を通して開かれる終わりの時のしるしだと告げられたのですマタイ24・3,ルカ13・35参照。。イエスのこの預言は、大祭司のもとで尋問されたとき、偽証人により歪曲して報告されマルコ14・57-58参照。、十字架につけられたときにはあざけりとなって返ってきましたマタイ27・39-40参照。。
Iesus tamen, in Suae passionis limine, ruinam huius splendidi praenuntiavit aedificii, cuius non relinquetur lapis super lapidem.Cf Mt 24,1-2. Ipse hic signum ultimorum nuntiavit temporum quae per Pascha Suum sunt aperienda.Cf Mt 24,3; Lc 13,35. Sed haec prophetia modo deformato a falsis testibus in Eius interrogatorio coram summo sacerdote potuit referriCf Mc 14,57-58. Eique tamquam iniuriam reddi cum Ipse cruci affixus erat clavis.Cf Mt 27,39-40.
[586]
イエスは神殿に反感を抱くどころかマタイ8・4,23・21、ルカ17・14、ヨハネ4・22参照。、神殿で教えの本質を述べヨハネ18・20参照。、未来の教会の礎に定めたばかりのペトロマタイ16・18参照。の分と合わせて神殿税を支払われました。マタイ17・24-27参照。さらに、ご自分を神殿と同一視し、ご自分が神の決定的な住まいであることを人々の間で示されましたヨハネ2・21、マタイ12・6参照。。したがって、イエス〔の肉体〕を殺害することはヨハネ2・18-22参照。、救いの歴史が新しい時代に入ることを示す神殿の破壊を予告することになるのです。「あなたがたが、この山でもエルサレムでもない所で、父を礼拝する時が来る」(ヨハネ4∙21)ヨハネ4・23-24、マタイ27・51、ヘブライ9・11、黙示録21・22参照。。
Iesus, nullo modo fuit hostilis Templo,Cf Mt 8,4; 23,21; Lc 17,14; Io 4,22. in quo Suae doctrinae impertivit essentialia,Cf Io 18,20. tributum Templi solvere voluit in hoc Sibi socians PetrumCf Mt 17,24-27. quem nuper tamquam fundamentum pro Sua futura collocaverat Ecclesia.Cf Mt 16,18. Immo vero, Se cum Templo identificavit tamquam mansionem Dei inter homines Se ostendens definitivam.Cf Io 2,21; Mt 12,6. Hac de causa, Eius corporalis occisioCf Io 2,18-22. Templi praenuntiat destructionem quae ingressum manifestabit in novam aetatem historiae salutis: «Venit hora quando neque in monte hoc neque in Hierosolymis adorabitis Patrem» (Io 4,21).Cf Io 4,23-24; Mt 27,51; Heb 9,11; Apc 21,22.
[587]
律法とエルサレムの神殿に関する教えがイスラエルの宗教的指導者に対するイエスの側からの「反対を受ける」要因ルカ2・34参照。であったとすれば、優れた神のわざである罪のあがないにおけるイエスの役割は、彼らにとっては真のつまずきの石であったのですルカ20・17-18、詩編118・22参照。。
Si Lex et Hierosolymorum Templum occasio «contradictionis»Cf Lc 2,34. esse potuerunt ex parte Iesu pro auctoritatibus religiosis Israel, Eius munus in peccatorum Redemptione, opere per excellentiam divino, vera petra scandali pro illis fuit.Cf Lc 20,17-18; Ps 118,22.
[588]
イエスは、ファリサイ派の人々と同じようにルカ5・30参照。徴税人や罪びととも親しく食卓を囲んだことでルカ7・36,11・37,14・1参照。、ファリサイ派の人々をつまずかせました。イエスは、「自分は正しい人間だとうぬぼれて、他人を見下している」(ルカ18∙9)幾人かのファリサイ派の人々にヨハネ7・49,9・34参照。、「わたしが来たのは、正しい人を招くためではなく、罪びとを招いて悔い改めさせるためである」(ルカ5∙32)と言明しておられます。さらに話を進め、ファリサイ派の人々に向かって、罪はだれでも犯すのであるからヨハネ8・33-36参照。、救いを必要としないと主張する者は自分自身に目をふさいでいることになる、と宣言しておられますヨハネ9・40-41参照。。
Iesus scandalum fuit Pharisaeis comedens cum publicanis et peccatoribusCf Lc 5,30. tam familiariter sicut cum illis ipsis.Cf Lc 7,36; 11,37; 14,1. Contra eos inter illos «qui in se confidebant tamquam iusti et aspernabantur ceteros» (Lc 18,9),Cf Io 7,49; 9,34. Iesus affirmavit: «Non veni vocare iustos, sed peccatores in paenitentiam» (Lc 5,32). Longius vero processit, coram Pharisaeis proclamans, cum peccatum sit universale,Cf Io 8,33-36. illos qui salute non egere praesumunt, se ipsos obcaecare.Cf Io 9,40-41.
[589]
イエスはとくに、罪びとに対するご自分の慈悲深い態度を神ご自身の態度と同一視されることで、人々をつまずかせましたマタイ9・13、ホセア6・6参照。。事実、イエスは、罪びととともに食事をすることによってルカ15・1-2参照。、彼らをメシアの祝宴に迎えることを示されましたルカ15・23-32参照。。また、とりわけ、罪をゆるすことでイスラエルの宗教的指導者たちをジレンマに陥らせました。すなわち、彼らはおののいて「神おひとりのほかに、いったいだれが、罪をゆるすことができるだろうか」(マルコ2∙7)といい、次の二者択一を迫られたのです。つまり、罪をゆるすイエスについて、人間でありながら神と等しい者のようにふるまうことによって神を冒瀆しているというべきかヨハネ5・18,10・33参照。、あるいは彼のいうことが真実であって、彼のうちに神のみ名が現れて現存しているというべきか、のいずれかを選択するように迫られたのですヨハネ17・6,26参照。。
Iesus scandalum praecipue fuit quia Ipse Suum modum misericorditer agendi in peccatores cum modo agendi identificavit Ipsius Dei respectu eorum.Cf Mt 9,13; Os 6,6. Ipse processit usque ad insinuandum Se, mensam participando peccatorum,Cf Lc 15,1-2. eos ad convivium admittere messianicum.Cf Lc 15,23-32. Sed praesertim peccata dimittens, Iesus auctoritates religiosas Israel ante dilemma collocavit. Nonne recte in sua dicerent consternatione: «Quis potest dimittere peccata nisi solus Deus?» (Mc 2,7)? Iesus, peccata dimittens, aut blasphemat quia est homo qui se Deo facit aequalem,Cf Io 5,18; 10,33. aut verum dicit et Eius Persona Nomen reddit praesens et revelat Dei.Cf Io 17,6.26.
[590]
「わたしに味方しない者はわたしに敵対する」(マタイ12∙30)といえるほどのイエスの絶対的な要求を正当化できるものは、イエスが神であるから、ということ以外にはありえません。イエスがご自分を「ヨナにまさるもの、……ソロモンにまさるもの」(マタイ12∙41-42)、あるいは神殿より偉大なものであるマタイ12・6参照。といわれるとき、さらには、ご自分についての説明の中でダビデがメシアをダビデ自身の主であると呼んだことを指摘されるときマルコ12・36-37参照。、また、「アブラハムが生まれる前から、『わたしはある』」(ヨハネ8∙58)、「わたしと父とは一つである」(ヨハネ10∙30)と断言されるときなどについても、同じことがいえます。
Sola identitas divina Personae Iesu hanc tam absolutam exigentiam potest iustificare: «Qui non est mecum, contra me est» (Mt 12,30); eodem modo, cum dicit Se «plus quam Iona, [...] plus quam Salomon» esse (Mt 12,41-42), vel Templo maiorem;Cf Mt 12,6. cum relate ad Se commemorat David Messiam Dominum appellasse suum;Cf Mc 12,36-37. cum asserit: «Antequam Abraham fieret, ego sum» (Io 8,58); et etiam: «Ego et Pater unum sumus» (Io 10,30).
[591]
イエスはエルサレムの宗教指導者に、自ら行っている御父のわざのゆえにご自分を信じるよう促されましたヨハネ10・36-38参照。。しかし、このように信じるには、人は神秘な方法で自分自身に死に、神の恵みに引き寄せられてヨハネ6・44参照。、天から新たに誕生しなければなりませんでしたヨハネ3・7参照。。メシアに関する旧約時代の約束がイエスにおいてこれほど驚くべき方法で実現するのを前にしてイザヤ53・1参照。、イスラエルの指導者たちは回心を求められたわけですから、イエスは瀆聖者として死に値すると判断した、最高法院の悲劇的な考え違いも理解できますマルコ3・6、マタイ26・64-66参照。。このように、最高法院の議員たちは無知ルカ23・34、使徒言行録3・17-18参照。と不信仰ローマ11・20参照。によるかたくなな心マルコ3・5、ローマ11・25参照。とによって行動していたのでした。
Iesus a religiosis Hierosolymorum petivit auctoritatibus ut in Ipsum crederent propter opera Patris Eius quae Ipse faciebat.Cf Io 10,36-38. Sed talis actus fidei per arcanam sibimet ipsi mortem debebat transire ad novam desuper nativitatemCf Io 3,7. cum gratiae divinae attractione.Cf Io 6,44. Talis exigentia conversionis coram tam miranda promissionum adimpletioneCf Is 53,1. tragicum errorem Synedrii permittit intelligere aestimantis Iesum tamquam blasphemum mereri mortem.Cf Mc 3,6; Mt 26,64-66. Sic eiusdem membra simul per ignorantiamCf Lc 23,34; Act 3,17-18. agebant et propter caecitatemCf Mc 3,5; Rom 11,25. incredulitatis.Cf Rom 11,20.
[592]
イエスはシナイ山上の律法を廃止したのではなく、その究極の意味を明らかにしマタイ5・33参照。、律法に対する罪をあがなうヘブライ9・15参照。という方法でヨハネ8・46参照。、それを完成されましたマタイ5・17-19参照。。
Iesus Legem Sinai non abolevit sed adimplevitCf Mt 5,17-19. cum tali perfectioneCf Io 8,46. ut eius sensum revelaret ultimumCf Mt 5,33. et ut transgressiones redimeret contra illam.Cf Heb 9,15.
[593]
イエスはユダヤ人の祭日にエルサレムに巡礼し、神殿への崇敬を表し、人々のただ中にあるこの神の住まいを熱烈に愛されました。神殿はイエスの神秘の前表です。イエスは、ご自分の死と救いの歴史の新たな時代が開始することの現れとして、神殿の崩壊を予告されました。新約においては、イエスのからだが最終的な神殿となります。
Iesus Templum est veneratus, ad illud in festis peregrinationis ascendens Iudaeorum, atque hanc Dei inter homines mansionem amore amavit studioso. Templum mysterium praefigurat Eius. Destructionem praenuntiat illius, sed tamquam Suae propriae occisionis manifestationem et ingressus in novam historiae salutis aetatem in qua Eius corpus Templum erit definitivum.
[594]
イエスは、罪をゆるすといった、ご自分が救い主であり、神であることを明らかにする行為をなさいましたヨハネ5・16-18参照。。かなりのユダヤ人は、イエスが人となられた神であることヨハネ1・14参照。を認めず、イエスを自分を神としている人間とみなしヨハネ10・33参照。、瀆聖者として裁いたのです。
Iesus posuit actus, sicut peccatorum remissionem, qui Ipsum tamquam Deum Salvatorem manifestaverunt.Cf Io 5,16-18. Quidam Iudaei, qui in Eo Deum hominem factumCf Io 1,14. non agnoscentes perspiciebant hominem qui faciebat seipsum DeumCf Io 10,33. et Eum tamquam blasphemum iudicaverunt.