[59]
四散した人類を集めるため、神はアブラムを選び、「生まれ故郷、父の家を離れ」(創世記12∙1)るよう促されました。そして、アブラハム、すなわち、「多くの国民の父」(創世記17∙5)としました。神はアブラハムに「地上の氏族はすべてあなたによって祝福に入る」(創世記12∙3)といわれました18。
Ut humanum genus dispersum congregaret in unum, Deus Abram eligit, illum vocans: «Egredere de terra tua et de cognatione tua et de domo patris tui» (Gn 12,1); eo consilio ut illum faciat Abraham, id est, «patrem multarum gentium» (Gn 17,5): «Atque in te benedicentur universae cognationes terrae!» (Gn 12,3).38
[60]
アブラハムから出た民族は族長たちになされた約束の継承者、選ばれた民19となり、いつの日か一つの教会のうちにすべての神の子が集められるまで、その準備をするよう召されました20。この民が根となり、後に信仰者となった異邦人がこれに接ぎ木されます21。
Populus ab Abraham descendens depositarius erit Promissionis Patriarchis factae, populus electionis,39 vocatus ad parandam futuram congregationem omnium filiorum Dei in Ecclesiae unitatem;40 ille radix erit in quam pagani inserentur credentes effecti.41
[61]
旧約時代の族長たち、預言者たちおよびその他の人物たちは、教会のすべての典礼伝統の中で聖者としてつねにあがめられてきましたし、また今後もあがめられていくはずです。
Patriarchae et Prophetae et alii magni Veteris Testamenti homines fuerunt eruntque semper tamquam sancti in omnibus Ecclesiae traditionibus liturgicis veneratione culti.