カトリック教会のカテキズム


× クリア
🇯🇵 🇮🇹 🇻🇦 🇪🇸
注

結果 595-598

[595]
Inter religiosas Hierosolymorum auctoritates non inventi sunt solummodo Pharisaeus NicodemusCf Io 7,50. et procer Ioseph ab Arimathaea qui discipuli Iesu fuerunt secreto,Cf Io 19,38-39. sed diu dissensiones circa Eum exortae suntCf Io 9,16-17; 10,19-21. ita ut, pridie ante passionem, sanctus Ioannes dicere potuerit: «Ex principibus multi crediderunt in Eum», licet modo valde imperfecto (Io 12,42). Hoc prorsus mirandum non est si consideretur immediate post Pentecosten «multa etiam turba sacerdotum oboediebat fidei» (Act 6,7) et erant «quidam de haeresi Pharisaeorum, qui crediderant» (Act 15,5) ita ut sanctus Iacobus sancto Paulo dicere potuerit: «Vides, frater, quot milia sint in Iudaeis, qui crediderunt, et omnes aemulatores sunt Legis» (Act 21,20).
[596]
Auctoritates Hierosolymorum religiosae circa modum procedendi qui relate ad Iesum adhibendus erat, unanimes non fuerunt.Cf Io 9,16; 10,19. Pharisaei excommunicationem minati sunt illis qui Eum sequerentur.Cf Io 9,22. Eis qui timebant: «Omnes credent in Eum, et venient Romani et tollent nostrum locum et gentem!» (Io 11,48), summus sacerdos Caiphas prophetans proposuit: «Expedit vobis, ut unus moriatur homo pro populo, et non tota gens pereat!» (Io 11,50). Synedrium, cum Iesum reum mortis declarassetCf Mt 26,66. tamquam blasphemum, ius tamen ad mortem indicendam cum perdidisset,Cf Io 18,31. Iesum Romanis tradit Ipsum de seditione politica accusans,Cf Lc 23,2. id quod Eum in comparationem ducet cum Barabba «propter seditionem» (Lc 23,19) accusato. Summi etiam sacerdotes politicas in Pilatum exercent minationes ut Iesum damnet capitis.Cf Io 19,12.15.21.
[597]
Ratione habita multiplicitatis historicae processus Iesu, quae in narrationibus evangelicis manifestatur, et quodcumque est personale peccatum actorum processus (Iudae, Synedrii, Pilati) quod solus Deus novit, non potest universitati Iudaeorum Hierosolymorum responsabilitas tribui, non obstantibus clamoribus multitudinis circumventaeCf Mc 15,11. vel incusationibus generalibus quae post Pentecosten in hortationibus ad conversionem continentur.Cf Act 2,23.36; 3,13-14; 4,10; 5,30; 7,52; 10,39; 13,27-28; 1 Thess 2,14-15. Iesus Ipse in cruce dans veniamCf Lc 23,34. et Petrus post Eum rationem habuerunt «ignorantiae»Cf Act 3,17. Iudaeorum Hierosolymorum et etiam ducum eorum. Adhuc minus licet, a clamore populi procedendo: «Sanguis Eius super nos et super filios nostros» (Mt 27,25), qui formulam significat ratihabitionis,Cf Act 5,28; 18,6. responsabilitatem ad alios Iudaeos extendere in spatio et tempore:
Eodem modo Ecclesia in Concilio Vaticano II declaravit: « Ea quae in passione Eius perpetrata sunt nec omnibus indistincte Iudaeis tunc viventibus, nec Iudaeis hodiernis imputari possunt. [...] Iudaei [...] neque ut a Deo reprobati neque ut maledicti exhibeantur, quasi hoc ex sacris Litteris sequatur ».Concilium Vaticanum II, Decl. Nostra aetate, 4: AAS 58 (1966) 743.
[598]
Ecclesia in fidei suae Magisterio et in testimonio sanctorum suorum nunquam huiusmodi est oblita veritatis: «poenarum omnium quas [Christus] pertulit, peccatores et auctores et ministri fuerunt».Catechismus Romanus, 1, 5, 11: ed. P. Rodríguez (Città del Vaticano-Pamplona 1989) p. 64; cf Heb 12,3. Ratione habita de eo quod nostra peccata Christum Ipsum attingunt,Cf Mt 25,45; Act 9,4-5. Ecclesia christianis maximam responsabilitatem non dubitat imputare in Iesu supplicio, qua responsabilitate ipsi nimis frequenter solos gravaverunt Iudaeos:
« Hac culpa omnes teneri iudicandum est qui in peccata saepius prolabuntur. Nam, cum peccata nostra Christum Dominum impulerint ut crucis supplicium subiret, profecto qui in flagitiis et sceleribus volutantur, rursus, quod in ipsis est, crucifigunt in semetipsis Filium Dei, et ostentui habent. Quod quidem scelus eo gravius in nobis videri potest, quam fuerit in Iudaeis, quod illi, eodem Apostolo teste, si cognovissent, numquam Dominum gloriae crucifixissent (1 Cor 2,8); nos autem et nosse Eum profitemur, et tamen factis negantes, quodammodo violentas Ei manus videmur inferre ».Catechismus Romanus, 1, 5, 11: ed. P. Rodríguez (Città del Vaticano-Pamplona 1989) p. 64.
« Et etiam daemones non crucifixerunt Eum, sed tu cum ipsis crucifixisti Eum et adhuc crucifigis delectando in vitiis et peccatis ».Sanctus Franciscus Assisiensis, Admonitio, 5, 3: Opuscula sancti Patris Francisci Assisiensis, ed. C. Esser (Grottaferrata 1978) p. 66.