カトリック教会のカテキズム


× クリア
🇯🇵 🇮🇹 🇻🇦 🇪🇸
注

結果 599-605

[599]
Violenta mors Iesu in infelici adiunctorum concursu fructus casus non fuit. Ea ad mysterium consilii pertinet Dei, ut sanctus Petrus Iudaeis Hierosolymorum explicat inde a suo primo Pentecostes sermone: Hic «definito consilio et praescientia Dei» traditus est (Act 2,23). Hic biblicus loquendi modus non significat eos, qui Iesum tradiderunt,Cf Act 3,13. solummodo passivos fuisse executores scenae in antecessu a Deo scriptae.
[600]
Omnia temporis momenta in sua actualitate praesentia sunt Deo. Ipse igitur consilium Suum «praedestinationis» stabilit aeternum, liberum uniuscuiusque hominis gratiae Suae responsum includens in eo: «Convenerunt enim vere in civitate ista adversus sanctum puerum Tuum Iesum, quem unxisti, Herodes et Pontius Pilatus cum gentibus et populis Israel,Cf Ps 2,1-2. facere, quaecumque manus Tua et consilium praedestinavit fieri» (Act 4,27-28). Deus actus ex eorum caecitate ortos permisitCf Mt 26,54; Io 18,36; 19,11. ad Suum consilium adimplendum salutis.Cf Act 3,17-18.
[601]
Hoc divinum salutis consilium occisionis «Iusti Servi»Cf Is 53,11; Act 3,14. in antecessum erat in Scriptura nuntiatum tamquam mysterium Redemptionis universalis, id est, Redemptionis quae homines a peccati liberat servitute.Cf Is 53,11-12; Io 8,34-36. Sanctus Paulus, in quadam fidei confessione, quam dicit se «accepisse»,Cf 1 Cor 15,3. profitetur «quoniam Christus mortuus est pro peccatis nostris secundum Scripturas» (1 Cor 15,3).Cf etiam Act 3,18; 7,52; 13,29; 26,22-23. Mors Christi redemptiva peculiariter prophetiam Servi adimplet patientis.Cf Is 53,7-8; Act 8,32-35. Iesus Ipse sensum Suae vitae et Suae Mortis sub luce Servi patientis praesentavit.Cf Mt 20,28. Post Suam Resurrectionem, hanc Scripturarum interpretationem discipulis Emmaus,Cf Lc 24,25-27. deinde ipsis dedit Apostolis.Cf Lc 24,44-45.
[602]
Consequenter potest sanctus Petrus fidem apostolicam in consilium divinum salutis sic exprimere: «Redempti estis de vana vestra conversatione a patribus tradita [...] pretioso sanguine quasi Agni incontaminati et immaculati Christi, praecogniti quidem ante constitutionem mundi, manifestati autem novissimis temporibus propter vos» (1 Pe 1,18-20). Hominum peccata quae peccatum consequuntur originale, morte puniuntur.Cf Rom 5,12; 1 Cor 15,56. Suum proprium Filium in forma servi mittens,Cf Phil 2,7. in forma nempe humanitatis lapsae et morti propter peccatum destinatae,Cf Rom 8,3. Deus «Eum, qui non noverat peccatum, pro nobis peccatum fecit, ut nos efficeremur iustitia Dei in Ipso» (2 Cor 5,21).
[603]
Iesus reprobationem non cognovit ac si Ipse peccasset.Cf Io 8,46. Sed in amore redemptivo qui Eum semper Patri uniebat,Cf Io 8,29. nos assumpsit in nostri peccati deviatione relate ad Deum ita ut nomine nostro dicere potuerit in cruce: «Deus meus, Deus meus, ut quid dereliquisti me?» (Mc 15,34).Cf Ps 22,1. Cum sic Eum nobis peccatoribus coniunxisset, Deus «Filio Suo non pepercit, sed pro nobis omnibus tradidit Illum» (Rom 8,32) ut simus «reconciliati [...] Deo per Mortem Filii Eius» (Rom 5,10).
[604]
Deus Filium Suum pro nostris tradens peccatis, manifestat Suum consilium circa nos consilium esse benevolentis amoris qui meritum ex parte nostra praecedit omne: «In hoc est caritas, non quasi nos dilexerimus Deum, sed quoniam Ipse dilexit nos et misit Filium Suum propitiationem pro peccatis nostris» (1 Io 4,10).Cf 1 Io 4,19. «Commendat autem Suam caritatem Deus in nos, quoniam, cum adhuc peccatores essemus, Christus pro nobis mortuus est» (Rom 5,8).
[605]
Hic amor exceptionem non habet. Iesus id in conclusione parabolae amissae ovis in memoriam revocavit: «Sic non est voluntas ante Patrem vestrum, qui in caelis est, ut pereat unus ex pusillis istis» (Mt 18,14). Asseverat Se «dare animam Suam Redemptionem pro multis» (Mt 20,28). Haec ultima dictio restrictiva non est: illa humanitatis complexum uni Personae opponit Redemptoris qui Se dat ut illam salvet.Cf Rom 5,18-19. Ecclesia, Apostolos sequens,Cf 2 Cor 5,15; 1 Io 2,2. Christum docet pro omnibus hominibus sine ulla exceptione mortuum esse: «Nullus est, fuit vel erit homo, pro quo [Christus] passus non fuerit».Concilium Carisiacum (anno 853), De libero arbitrio hominis et de praedestinatione, canon 4: DS 624.