[678]
イエスは、預言者たち650や洗礼者ヨハネ651に続いて、説教の中で最後の日の審判を予告されました。そのときには、各自の行為652と心の秘密653があらわにされるでしょう。そして、神が与える恵みを顧みなかったとがめるべき不信仰が断罪されることでしょう654。隣人に対する態度が、神の恵みと愛とを拒否したか、あるいは受け入れたかを明らかにするはずです655。イエスは最後の日に、「わたしの兄弟であるこのもっとも小さい者の一人にしたのは、わたしにしてくれたことなのである」(マタイ25∙40)といわれるはずです。
Iesus, post Prophetas652 et Ioannem Baptistam,653 in Sua praedicatione nuntiavit ultimi diei Iudicium. Tunc in luce ponentur rationes vivendi uniuscuiusque654 et secretum cordium.655 Tunc culpabilis condemnabitur incredulitas quae gratiam a Deo oblatam nihili fecit.656 Habitus relate ad proximum revelabit acceptationem vel repulsionem gratiae et amoris divini.657 Iesus ultimo die dicet: «Quamdiu fecistis uni de his fratribus meis minimis, mihi fecistis» (Mt 25,40).
[679]
キリストは永遠のいのちの主です。人間の行為と心とを最終的に裁く至上権は、世のあがない主であるキリストに属します。キリストはこの権利を十字架によって「かちとられました」。しかも御父は、「裁きはいっさい子に任せておられる」(ヨハネ5∙22)のです656。ところで、御子は裁くためにではなく、救うため657、ご自分のうちにあるいのちを与えるために658来られました。このいのちの恵みを拒絶することで、おのおのはすでに自分自身を裁き659、その行いに従って報いを受けています660。そのうえ、愛の霊を拒否して、自らを永遠にのろわれた者にすることさえできるのです661。
Christus Dominus est vitae aeternae. Plenum ius de operibus et cordibus hominum definitive iudicandi ad Eum pertinet quatenus mundi Redemptorem. Hoc ius per Suam «acquisivit» crucem. Etiam Pater «iudicium omne dedit Filio» (Io 5,22).658 Filius autem non venit ut iudicet, sed ut salvet,659 et ut donet vitam quae in Ipso est.660 Per reiectionem gratiae in hac vita, unusquisque iam seipsum iudicat,661 secundum sua recipit opera662 et etiam se in aeternum damnare potest amoris reiiciens Spiritum.663